ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՋՈԻՎԱ8ԵՑՈԻ ՀԱՇՎԵ8ՈԻՄԱՐԸ
՚ ' .■%՛՛■՛
Այս երգս քեզ եմ ձոնում, ո՜վ ճանապարհորդէ
Ոթվ անհայտ հորիզոնների զննիչ,—
Ընթացի՜րt գնա քո ուղին։ և լինի թոզ այն
քարքարոտ t
Անվհատ թող լինի ոգիդ և կարոտդ թոզ լինի
* աննինջ,—
Հազար կարավանի բեռներից ավելի
Հարուստ կլինի ոգիդ վերադառնալիս
ԵՂԻՇԵ ՉԱՐԵՆՑ
1 ՛■ .
1682 թ* դեկտեմբերէ 17֊ին Նոր ծուղայում կնքվում է առևտրական մի համաձայնագիր մի կողմից Խոջա Գեր աքի որդիներ Զաքարիա և Ըմպրում֊ „ աղա վաճառականների, մյուս կողմից Տեր Դավթի որդի հ Հովհաննեսի միջև։ Ըստ այդ համաձայնագրի Հովհաննեսը Հնդկաստանում վաճառելու համար վերոհիշյալ եղբայրն երից ստանում է շուրջ 217 թումանի արժողությամբ անգ֊ լի ական մահուդ և մի քանի թուման Վլանխիկ դրամ։ Համաձայնագիրը կընք֊ վում է վաղնջական ժամանակներից հայ խոջայական միջավայրում ձևավոր֊ ված այն սովորույթների հիման վրա, որոնք 1765 թ* որպես «հաստատ և ստուգագոյն կյսնոն իրաւանց» գրանցվեցին Աստրախանի հայոց «Դատաս֊ - տանագրքի)) մեջ և, հաստատվելով ռուսական պետական մարմինների կողմից, ստացան օրենքի ուժ, մի քանի տասնամյակների ընթացքում կիրառվելով Հարավային Ռուսաստանի հայկական ^գաղթօջախներում։
Այդ Դատաստանագրքի «Վասն վաճառականական կարգացյօ խորագրով ԺԴ գլուխն ամբողջապես նվիրված է խոջաների ու նրանց գործակատարների փոխհարաբերություններին և կողմերից յուրաքանչյուրի' մեկը մյուսի նկատ֊ մ ամբ ունեցած պարտավորություննեբին (խոջան կոչվում է աւլա, ի սկ նրա Հկողմից վարկավորվող վաճառականը' ընկեր): Վերոհիշյալ գլխի 11 ~րդ
հոդվածում ասված է* «Ամենայն ընկեր պարտաւորի վասն իւրաքան֊
Übersetzt wird, bitte warten..
